***อาจจะมีสปอยล์นิ***

มะวานเพิ่งจะได้ตัวRAWตั้งแต่ตอน103ไปมานั่งอ่าน (จากยาโอขอบคุณงับ)

ในที่สุดการ์ตูนเรื่องนี้ก็มาถึงจุดจบ (จำได้ว่าตอนมันออกตอนแรกมาฮือฮากันมากมายว่า คิดได้ไงวะ)

การ์ตูนเรื่องนี้ ขอบอกว่า เป้นเรื่องแรกจริงๆที่เอาเล่ม1ไปปล่อยในห้องแล้วมันติดกันทั้งห้อง ! (ห้องเรียนตอนม.6 แหะๆ ตอนนี้จะขึ้นปี2ละ)
ขนาดเด็กเรียนที่สุดในห้องมันยังเอาไปอ่านเลย !
(สาเหตุที่ติดทั้งห้อง 1 ในนั้นก็เพราะพี่แสงนี่แหละ)

นอกจากคินดะอิจิแล้ว เดธโน้ตเป็นเรื่องที่ 1 เล่มเราใช้เวลาอ่านเกิน45นาที - -"
(โดยเฉลี่ยเป็นคนอ่านหนังสือเร็วพอสมควรค่ะ การ์ตูนพูดมากขนาดไหนก็ไม่เกิน)

เป็นการ์ตูนเรื่องที่ 2 ที่ ... ถ้าอ่านเป็นภาษาญี่ปุ่น อ่านรอบเดียวไม่ได้ ต้องกลับมาอ่านหลายๆรอบเพราะมันจะงงเต้ก - -
เรื่องแรกคือ ZERO ของคนวาด เอ้า..ชู้ต(ppoi) มีใครอ่านแบบหนูมั่งมะ แหะๆ

นอกเรื่องอีก : ppoi ที่เคยทำเป็นซีรี่ส์สั้นๆเมื่อหลายๆๆปีก่อน ไอบะ(อาราชิ)เล่นเป็นบันริ ยามะพีเล่นเป็นเฮ น่าร้าก(ตอนนี้ยังเอ๊าะๆ แก้มป่องๆหน้าหวานๆ มีใส่ชุดนร.กะลาสีด้วย)เป็นการ์ตูนที่วาดมายาวนานไม่มีทีท่าว่าจะจบ vbkออกมา22เล่มละมั้ง สนุกดีเหมือนกัน แถมยังแอบY เรื่องนี้osusume(แปลว่าเร็คคอมเมนด์อ่ะจ้ะ)

เป็นเรื่องที่ ... ตัวเอก(พี่แสง)เป็นคนเลว (ไม่ค่อยเจอเนอะ) จนไม่รู้จะบอกว่า L เป็นตัวร้ายรึเปล่าดี - -*

แต่ถึงไลท์จะเลวแค่ไหน หล่อบ้านรวยเรียนเก่ง ตรงสเป็คหลายคน ฮ่าๆๆๆๆๆ (ไม่ต้องสืบว่าจขบ.ก็ชอบ)

ภาพจาก DN How to Read เอ่อ อยากบอกก่าชอบไลท์ตอนเอ๊าะๆ >///<

แล้วมันก็ถึงจุดจบ เมื่อ เนียร์ใช้อุบายจนทำให้พี่แสงตกหลุ่มพราง โดนหลักฐานมัดตัวไม่ขึ้น (หลักฐานที่ L หาไม่ได้) อ๊ะ ตรงนี้ประทับใจหลายอย่างมาก

อันแรกเลย หน้าน้องเนียร์ตอนบอกว่า พี่แสงคือคิระ

"ยางามิ ไลท์ คุณคือคิระ"

ชอบเพราะ เอ่อ มันเหมือนกับการประกาศชัยชนะยังไงอย่างงั้น
ตอนที่ 104 มีที่พูดประทับใจก็คือ(คร่าวๆเนาะ)

"ผมซึ่งขาดความกระตือรือล้น เมลโลซึ่งขาดความเยือกเย็น คนใดคนหนึ่งไม่สามารถก้าวข้ามแอลได้ แต่ถ้าเป็น2คนสามารถทัดเทียมได้ 2คนสามารถก้าวข้ามแอลได้"

โดนจัย แหะๆ - -

ตอนที่ 105 พี่แสงของเราที่ยอมรับว่าตัวเองเป็นคิระ (จะยอมรับแล้วยังจะทำเท่)

*จากปากไลท์ !!* "ใช่แล้ว ผมคือคิระ"

"ถ้าอย่างนั้น จะทำยังไงล่ะ ?"

"จะฆ่าทิ้งที่นี่งั้นเหรอ ?"

"จะดีเหรอ ผมคือคิระ แล้วก็เป็น ..."

"พระเจ้าของโลกใบใหม่"

"โลกในตอนนี้มีผมปกป้องคุ้มครองทิศทางตามวิธีของผมอยู่"

"นี่คือความเป็นจริง"

"ผมคือความถูกต้อง"

"ผมคือความหวังของมวลมนุษยชาติ"

ยังไง๊ยังไงคนหล่อก็ยังหล่ออยู่วันยังค่ำ (สาวหื่นน่ะ)

หลังจากนี้ไลท์ก็พ่ายแพ้อย่างหมดรูป - -* (สปอยล์แค่นี้แหละ เด๋วไม่หนุกละ อยากให้รุ้ว่าไลท์แพ้ยังไงจากในมังงะเลยมากกว่า)

บางคนก็คิดว่า จบแบบนี้มันไม่ดี เป็นจบแบบ "ปาโน้ต"

แต่จากความคิดเห็นส่วนตัวนี้

จบแบบนี้มันเคลียร์มาก

ปกติไลท์จะคิดว่าตัวเองเป็นความถูกต้องเสมอ ใช้ความฉลาดของตัวเองในการจัดการวางแผนต่างๆ เชื่อมั่นในตัวเองสูง (ลองอ่านดูจะเห็นว่าขนาดตอนทีมันจะแพ้ ไลท์มันยังจะพูดว่าตัวเองถูกต้องเสมอ โลกใบใหม่ที่ไม่มีคนชั่วกำลังรออยู่ แล้วก็พยายามชักชวนคนอื่นให้เชื่อตามด้วย) พ่ายแพ้อย่างหมดท่า หมดจริงๆ โดนดักไว้ทุกอย่าง จนสุดท้ายตัวไลท์แทบจะเป็นบ้า (ไม่ยอมรับความพ่ายแพ้ของตัวเอง) โน้ตถูกกำจัดไป ตัวลุคเองซึ่งเป็นคน(? หรือตัว)ลงมือทำให้เรื่องจบก็ยังทิ้งปริศนาไว้ให้คนอ่านคิดตาม (ไปๆมาๆคนถือไพ่เหนือกว่าคือลุตซะงั้น)

คนเขียนต้องการให้คนอ่านแล้วคิดตามมากกว่า

ถามว่าโลกที่ไม่มีคนชั่วเลยมันดีมั้ย ? จริงๆก็ดีนะ อ้าว ! แล้วทำไมไลทืมันผิดล่ะ ทำไมแอล เนียร์ เมลโล หรือรัฐบาลอื่นๆ(ในโลกมัน)ต้องเคลื่อนไหวต่อต้านด้วยล่ะ ทั้งๆที่ก็มีลัทธิบูชาคิระแล้ว แล้วทำไมคนอ่านยังคิดว่าไลท์มันเลวล่ะ เออ - -* แล้วทำไมลุคถึงทำแบบนั้นล่ะ !?

แล้วแต่จะคิดล่ะเนอะ

สุดท้าย อยากจะบอกว่า

ตอนนี้ชอบดีเกรย์แมนง่ะ ทำไงดี >_< ชอบอเลน แหะๆ (ใครรู้ที่โหลดrawบอกทีน่อ)